بررسي اثرات نوع و زمان پوشش خوشه در جلوگيري يا كاهش احتمالي خسارت عارضه خشكيدگي خوشه خرما

 

 

چكيده

 

در چند ساله اخير عارضه پژمردگي و خشكيدگي خوشه خرما مهمترين معضل توليدكنندگان خرما در استانهاي كرمان، هرمزگان، خوزستان، بوشهر، فارس و سيستان و بلوچستان بوده است. عارضه معمولاً در مرحله تبديل خارك به رطب مشاهده مي‏شود. بررسيهاي مقدماتي نشان داده است كه عوامل آب و هوايي در بروز و تشديد عارضه و رعايت نكات به زراعي در نخلستانها در كاهش خسارت آن بسيار موثر مي‏باشند. 

در اين تحقيق اثرات دو فاكتور نوع و زمان پوشش خوشه‏هاي خرما بصورت آزمايش فاكتوريل در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي با 8 تكرار و بر روي ارقام مضافتي در جيرفت، مرداسنگ در رودان هرمزگان و كبكاب در بوشهر در طي سالهاي 1381-1380 مورد مطالعه قرار گرفت. فاكتور پوشش شامل چهار نوع پوشش سبد حصيري، كيسه كنفي، كيسه پلاستيكي و كيسه توري پارچه‏اي در مقايسه با شاهد بدون پوشش و فاكتور زمان پوشش شامل پوشش خوشه‏ها در مرحله كيمري و اوايل مرحله خارك بود. نمونه‏برداري به منظور تعيين ميزان خسارت عارضه در تيمارهاي آزمايشي در زمان برداشت محصول صورت گرفت.

داده‏هاي دو ساله آزمايش تجزيه مركب گرديد و ميانگين تيمارها با استفاده از آزمون چند دامنه‏اي دانكن مورد مقايسه قرار گرفت. نتايج مربوط به سه منطقه آزمايش بشرح زير است. 

اثر فاكتور پوشش بر روي كاهش خسارت عارضه در ارقام مرداسنگ در رودان هرمزگان، مضافتي در جيرفت و كبكاب در بوشهر معني‏دار گرديده است. اثر فاكتور زمان پوشش در مناطق هرمزگان و جيرفت معني‏دار نبوده ولي در منطقه بوشهر معني‏دار گرديده است.

 در منطقه رودان، پوشش كيسه پلاستيكي با ميانگين خسارت 8/23%  در گروه A ، پوششهاي حصيري و توري پارچه‏اي به ترتيب با 17/31% و 57/34% در گروه AB ، كنفي با 31/49% در گروه BC  و شاهد با ميزان 4/58 درصد در گروه  C قرار گرفتند.

 در منطقه جيرفت، پوشش حصيري با ميانگين خسارت 5/16% در كلاس A ، كيـسه كنفي با 5/23% در كلاس B ، كيسه پارچه توري با 27% در كلاسBC ، كيسه پلاستيكي با 35% در كلاس CD و شاهد بدون پوشش با 66% در كلاس D قرار گرفتند 

 در منطقــه بوشهر پوششهاي حصيري، گوني كنفي و گوني پلاستيكي به ترتيب با ميانگين خسارت 62/3 %، 96/3% و 4% در گروه  A ، توري پارچه‏اي با 16/5 در گروه  B  و شاهد با 81/17 در گروه C قرار گرفتند. از نظر زمان پوشش، پوشش خوشه‏ها در اواسط مرحله كيمري و اوايل مرحله خلال به ترتيب با ميانگين خسارت 69/6% و 14/7% در گروههاي  A  و  B   قرار گرفتند.

نتيجه نهايي آنكه پوشش خوشه‏ها با سبدحصيري در اواسط مرحله كيمري يا ابتداي مرحله خلال بدليل  تأثير مطلوب در كاهش خسارت عارضه در هر سه منطقه، ارزان بودن، فراواني و امكان دسترسي دائمي به ماده اوليه و استفاده از ضايعات برگ نخل خرما جهت تهيه آن و همچنين امكان استفاده از آن در طي چند سال (4-3 سال) به عنوان بهترين نوع پوشش جهت كاهش خسارت عارضه پژمردگي و خشكيدگي خوشه خرما معرفي مي‏گردد.

 

براساس طرح تحقیقاتی موسسه تحقیقات خرما و میوه های گرمسیری 

شماره طرح:016 -80-23-100

مجري:  حسين پژمان (هماهنگ كننده ) دريني ، ايزدي ، داوديان

محل اجرا : جيرفت ، شبانكاره ، برازجان ، هرمزگان (حاجي آباد)

 

 

 

 

بررسي اثرات ميانه كاري با يونجه و سورگوم روي عارضه پژمردگي و خشكيدگي خوشه خرما

 

چكيده

 

عارضه پژمردگي و خشكيدگي خوشه خرما در چند ساله اخير مهمترين معضل توليدكنندگان خرما در استانهاي كرمان، هرمزگان، خوزستان، بوشهر، فارس و سيستان و بلوچستان بوده است. عوامل آب و هوايي بويژه افت ناگهاني رطوبت نسبي هوا توأم با افزايش دما و وزش بادهاي گرم و خشك در بروز و تشديد عارضه نقش مهمي را ايفا مي‏كنند. تعديل شرايط حرارتي و رطوبتي در نخلستانها و افزايش مقاومت درختان خرما در مقابل تنش‏هاي محيطي در كاهش خسارت عارضه نقش مثبت داشته‏اند.

 در اين تحقيق اثرات ميانه كاري با يونجه و سورگوم به عنوان عامل تعديل كننده شرايط حرارتي و رطوبتي در نخلستان در مقايسه با تيمار شاهد (بدون ميانه كاري) و در قالب طرح بلوكهاي كامل تصادفي و با 8 تكرار بر روي ارقام مضـافتي در جـيرفت و كبكـاب در بوشهر در طـي سـالهاي 81 -1380 مورد بررسي قرار گرفت.  نتايج حاصله از تجزيه آماري مركب دو ساله داده‏ها در دو منطقه به تفكيك نشان مي‏دهدكه بين تيمار ميانه‏كاري و شاهد اختلاف آماري معني‏داري در سطح يك درصد وجود دارد.

در مقايسه ميانگين تيمارها به روش آزمون چنددامنه‏اي دانكن در منطقه جيرفت و بر روي رقم مضافتي تيمارهاي سورگوم ، يونجه و شاهد با ميانگين خسارت 16، 25 و 95 درصد به ترتيب در كلاس‏هايA ،B وC قرارگرفته‏اند و در منطقه بوشهر و بر روي رقم كبكاب تيمارهاي سورگوم و يونجه با ميانگين خسارت 06/11 و 43/11 در كلاس A و تيمار شاهد با ميانگين خسارت 62/31 در گروه B قرار گرفتند. 

نتايج نشان مي‏دهد كه در صورت وجود آب كافي، ميانه كاري با يونجه و سورگوم بدليل اثر قابل توجهي كه در كاهش خسارت عارضه پژمردگي و خشكيدگي خوشه خرما دارد، توصيه مي‏گردد.

 

 

براساس طرح تحقیقاتی موسسه تحقیقات خرما و میوه های گرمسیری

مجري: پژمان (هماهنگ كننده ) دريني ، ايزدي(مجريان مسئول)

شماره طرح: 0016-80-23-100

محل اجرا : جيرفت ، شبانكاره و برازجان