درخت خرما يكي از مقدسترين و قديمي ترين درختان ميوه شناخته شده براي انسان است پيدايش درختان خرما در جهان از دوران دوم زمين شناسي آغاز شده اما زمان پي بردن انسان به ارزش غذايي خرما و كاشت درخت آن به شش هزار سال پيش از ميلاد مي رسد.

مبدإ اصلي اين گياه به درستي مشخص نيست. بعضي از دانشمندان مبدا اصلي آن را در آسيا و      كرانه هاي خليج فارس و گروهي ديگر زيستگاه اصلي خرما را آفريقا يا شبه قاره هند مي دانند. در حال حاضر خرما در هر پنج قاره دنيا و در بيش از 30 كشور كشت و مورد بهره برداري ميشود.

پيروان يهود خرما را بعنوان يكي از هفت ميوه مقدس محترم مي شمارند آنها قسمتي از برگ درخت خرما را در يكي از مراسم جشن مذهبي خود مورد استفاده قرار مي دهند.

قرآن كريم در سوره مريم آيه هاي 22 و 23 و 24 مي فرمايد كه حضرت عيسي در زير يك درخت خرما متولد شده و مريم مادر آن حضرت از همان درخت يك رطب بعنوان هضم كننده غذا واضافه كننده شير جهت نوزاد تازه متولد شده خوردند. هيچيك از اديان به اندازه اسلام براي خرما و درخت آن اهميت قائل نشده است. از 114 سورده قرآن در 17 سوره و از 6336 آيه قرآن در 20 آيه اشاراتي به خرما و درخت آن شده است و خرما تعداد زيادي از ناراحتيها و امراض را معالجه ميكند. همچنين آن حضرت در خوردن خرما و نگهداري از درخت آن تأكيد مي فرمودند